Najwięcej treści kryje się w milczeniu, w niewypowiedzianych – z różnych powodów – słowach, w wypełnionych po brzegi przestrzeniach między wierszami. W nich właśnie mieści się esencja życia i prawdy.
Jest, jak jest.
I nic tego nie zmieni. Jedyne, co możemy, to żyć w zgodzie ze sobą.
Czy to się nazywa akceptacja rzeczywistości?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz