błyskotliwość w cenie

– Uczniu Drogi – zwracam się razu pewnego do młodzieńca, którego zadaniem domowym było przypomnienie sobie niektórych informacji z klasy wcześniejszej – Przedstaw, proszę, najważniejsze założenia filozofii NIETZSCHEGO.

Uczeń zasępił się w pierwszej chwili, później spojrzał na mnie przelotnie i z błyskiem w oku odparł:

– Och, proszę pani – majestatycznie, jak na niego przystało – Z poprzedniej klasy to ja już NICZEGO nie pamiętam.

I czyje na wierzchu?

(30 października 2018)

czekolada

Mój dzień, mój czas.

Wykładam się na balkonie z nogami anielsko-dziwnie uniesionymi w stronę wschodzącego słońca i pełna ekstazy w głosie oznajmiam:

– Za dwa dni będę jak czekolada!

– Ty już jesteś jak czekolada – rzuca małolata w moim kierunku.

Cieszę się w duchu, uzmysławiając sobie, że szybkie i potajemne podkradanie promieni słońca w drodze Z i DO jednak przyniosło oczekiwany skutek. 

Satysfakcja najwyższego stopnia!

– Jesteś jak czekolada – powtarza półgłosem brzdąc przebrzydły i dodaje – Tylko że biała.

(10 lipca 2018)

komunikat

Zwykle nic nie rozumiem

Gubię się w ukrytych znaczeniach

Niewypowiedzianych treści

I choć dzisiaj

Dotarło do mnie

Dotarło do mnie

Z całą mocą

Ludzie, mówcie do mnie słowami!

(16 czerwca 2018)

wsłuchuję się w ciszę

Jak to jest,

gdy odnajdzie się ciszę 

w samym sercu własnego istnienia, 

spokojną i pewną,

która koi bez względu na wszystko, 

co się w życiu wydarzy?

Już wiem.

(24 kwietnia 2018)

rękawiczki

Zimno. Mrozik.

– Załóż dziecku rękawiczki! – rzucam przed wyjściem do pracy – Te w paski!

Założył?

Założył!

(24 lutego 2018)

ostatni dzień ferii

– Jedźmy dziś do toalet! – z zachwytem w głosie oznajmia sześciolatka.

Niby był dylemat i niby go nie ma.

– Ale co ty chcesz w tych toaletach robić? – dopytuję, bo pomysł nie bardzo mieści mi się w głowie.

– To, co zwykle – odpowiada lekko – Karmić wiewiórki i oglądać Pałac na Wyspie.

Gdyby ktoś pytał, ostatni dzień ferii spędzam w Toaletach Królewskich w Warszawie!

(28 stycznia 2018)