tłusty czwartek

Korzystając z okazji dnia 14 lutego, jako żywo w walentynki, postanowiłam porozmawiać ze swoimi uczniami na temat zapisu nazw zwyczajów.

– Walentynki, mikołajki, andrzejki – wyliczam sumiennie – zapisujemy małą literą, bo to nazwy zwyczajów. Za to nazwy świąt dużą.

– A jak zapisać „tłusty czwartek”? -– pyta uczennica.

– No jak? – odpowiadam pytaniem na pytanie.

– Dużą literą. Proszę pani.

Oczy mam jak pięć złotych i patrzę ze zdziwieniem.

– Dużą – powtarza konsekwentnie uczennica – Bo to święto. Wreszcie można się najeść.

(5 marca 2019)

definicja nieba

Ponieważ uczniowie ze szkoły, w której pracuję, mieli w tym tygodniu mniej lekcji niż zwykle, co wiązało się z odbywającymi się od poniedziałku do środy rekolekcjami, sumiennie przypominałam swoim klasom o konieczności udania się do kościoła zaraz po opuszczeniu szkoły. 

Pół żartem, pół serio. Jak to ja.

– Ale ja nie wierzę w Boga. Jestem ateistką – deklaruje stanowczo jedna z moich uczennic.

– Do kościoła chodzić trzeba, żeby dostać się do nieba -– przytaczam jak mantrę maksymę zasłyszaną we wczesnym dzieciństwie na lekcji religii.

– Proszę pani, ja będę w niebie, jak zdam w tym roku z polskiego.

Matko bosko (!) i wszyscy święci, kto to dziecko uczy polskiego?

(3 kwietnia 2019)