Może ktoś z Was zna Konopielkę Edwarda Redlińskiego i zachwyca się nią tak samo jak ja. Utwór powstał w 1973 roku i rejestruje życie mieszkańców wsi z Kresów Wschodnich w powojennej Polsce. W całości napisany jest wiejską podlaską gwarą, jego narratorem i jednocześnie głównym bohaterem jest Kaziuk Bartosiewicz. To pozornie prosty tekst, zawiera bowiem wiele istotnych wątków, nad którymi siłą rzeczy czytelnik się pochyla.
Powieść została zekranizowana w latach 80. przez Witolda Leszczyńskiego i osobiście uważam, że jest to bardzo udana adaptacja. Oglądam ją z uczniami przy okazji omawiania Chłopów Reymonta. Jako utwór należący do nurtu chłopskiego stanowi świetny kontekst do dzieła noblisty. Pojawia się w nim mnóstwo komicznych scen, które służą wzmocnieniu groteskowego przesłania dzieła i odsłaniają gorzką prawdę o mentalnym oporze człowieka przed zmianami, które jawią się jako przerażające i niemożliwe do wprowadzenia z powodu lęku przed utratą bezpieczeństwa. Konopielka jest też utworem satyrycznym, w którym ze sprawnością mistrza udało się twórcy ośmieszyć postawy ludzkie wynikające ze ślepego przywiązania do tradycji.
Sam tekst można znaleźć w zasobach Wolnych Lektur 👉 Konopielka
Poniżej jedna ze scen z ekranizacji👇
W sieci dostępny jest też cały film.
Dla młodzieży konfrontacja z tym tekstem to spotkanie z nieznanymi jej realiami. Zresztą dla nas starszych chyba też. Podczas omawiania lektury jedna z dziewczynek podniosła rękę i skierowała w moją stronę pytanie:
Czy za pani czasów było radio?
Wiadomo, zaśmiałam się w duchu i odparłam z pełną powagą:Tak, radio już na szczęście było.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz