Niczego, absolutnie niczego, nie zabierzemy ze sobą na drugą stronę. Jeśli ta druga strona w ogóle nie istnieje. Możemy jednak wiele zostawić. Na przykład wspomnienia w czyichś umysłach, które poruszą serca, gdy nas zabraknie.
Pytanie: jak poruszą?
Najwięcej treści kryje się w milczeniu, w niewypowiedzianych – z różnych powodów – słowach, w wypełnionych po brzegi przestrzeniach między wierszami. W nich właśnie mieści się esencja życia i prawdy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz