Kiedy byłam na Litwie, otrzymałam od Ziębuszki cytat z czytanej właśnie przez nią książki, a ponieważ zatrzymał mnie na dłużej, wiedziałam, że muszę go tu mieć. Jest przecież również o mnie i o ludziach, którzy mnie otaczają, i o tym, co w życiu najważniejsze.
Czasem ledwie pamiętam, jakim byłem człowiekiem, zanim skrzyżowały się nasze losy. Ale to chyba normalne, prawda? Życie ciągle daje nam możliwość obrania nowej drogi, na której będziemy się rozwijać i zmieniać. Kiedy patrzymy wstecz, ledwie poznajemy samych siebie.
(Powrót, Nicholas Sparks)
Cóż mogę dodać? Każda relacja, w którą wchodzi się nieco głębiej, w jakiś sposób nas kształtuje i wpływa na nasze funkcjonowanie. I to jest chyba warunek zmiany/wpływu: wystarczająca głębokość, intensywność tej relacji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz