Najwięcej treści kryje się w milczeniu, w niewypowiedzianych – z różnych powodów – słowach, w wypełnionych po brzegi przestrzeniach między wierszami. W nich właśnie mieści się esencja życia i prawdy.
stanęłam przed sobąjak przed Bogiem,gdy mnie stworzył.naga, odsłonięta,z winą własną i niewiną.
stanęłam przed sobąjak przed Bogiem,
gdy mnie stworzył.
naga, odsłonięta,
z winą własną i niewiną.
i co?
i nic.
tulę swoją duszęw objęciach dobrej matki,jaką nigdy nie byłamdla samej siebie.
tulę swoją duszę
w objęciach dobrej matki,
jaką nigdy nie byłam
dla samej siebie.
to duża odwaga.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz