Przeczytałam ponownie Zdążyć przed Panem Bogiem Hanny Krall. Z tego samego powodu, z jakiego sięgnęłam znów po lekturę Człowieka w poszukiwaniu sensu –przygotowuję się do lekcji. Nie wiem, czy wiecie, ale w każdej klasie, nawet niehumanistycznej, zdarzają się czasami literaturowi pasjonaci, a z 4. klasą rozpocznę nowy rok od omawiania tekstów czasu wojny i okupacji – chętnie wtedy polecę również inne pozycje, spoza listy lektur, które traktują o podobnych doświadczeniach. Książka Viktora Frankla jest dobra, nie tylko ze względu na jej treść, ale również ze względu na oszczędność drastycznych opisów. Myślę, że zainteresowanym może się spodobać.
Bywają czasami sytuacje, kiedy nieliczni uczniowie sięgają do zaproponowanych przeze mnie tekstów. Po ich lekturze przychodzą do mnie i dzielą się wrażeniami, i zawsze wtedy zawiązuje się jakaś ciekawa dyskusja między nami, Tak, Frankl na pewno taką wywoła.
Cechą ludzką jest zapominanie, dlatego zdarza się, że treść niektórych lektur muszę sobie odświeżyć. To zadziwiające, jak wiele szczegółów może utknąć w niepamięci. Plusem dodatnim ponownego sięgnięcia po książkę, którą już kiedyś się czytało, jest to, że zawsze (ZAWSZE!) wydobywa się z niej jakieś nowe treści. Dzielę się nowymi i starymi odkryciami 👇
💫💫💫💫💫
Nie denerwowałem się – pewnie dlatego, że właściwie nic nie mogło się zdarzyć. Nic większego niż śmierć, zawsze chodziło przecież o śmierć, nigdy o życie. Być może tam wcale nie było dramatu. Dramat jest wtedy, kiedy możesz podjąć jakąś decyzję, kiedy coś zależy od ciebie, a tam z góry wszystko było przesądzone.
💫💫💫💫💫
Śmierć w komorze gazowej nie jest gorsza od śmierci w walce; niegodna śmierć jest tylko wtedy, kiedy się próbowało przeżyć cudzym kosztem.
💫💫💫💫💫
Ludzie garnęli się wtedy do siebie jak nigdy przedtem, jak nigdy w normalnym życiu. [...] O to właśnie chodziło: żeby był ktoś, kto gotów jest zasłonić twój brzuch własną ręką, jeśli zajdzie potrzeba.
💫💫💫💫💫
[...] czy ludzie się kochali. Otóż być z kimś to była w getcie jedyna możliwość życia. Człowiek zamykał się w drugim człowieku – w łóżku, w piwnicy, gdziekolwiek – i do następnej akcji już nie był sam.
💫💫💫💫💫
Jakie niebo? Jaki Bóg? Ty nie widzisz, co się dzieje? Ty nie widzisz, że Boga już dawno tu nie ma? A jeżeli nawet jest – staruszek zniżył głos – to on jest po ICH stronie.
💫💫💫💫💫
Oczywiście, każde życie kończy się i tak tym samym, ale chodzi o odroczenie wyroku, o osiem, dziesięć, piętnaście lat. To wcale nie jest mało. Kiedy córka Tenenbaumowej przeżyła dzięki numerkowi trzy miesiące – uważałem, że to dużo, bo przez te trzy miesiące zdążyła się dowiedzieć, czym jest miłość.
💫💫💫💫💫
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz