Kociara podarowała mi wczoraj tomik poezji Daniela Naborowskiego. Zupełnie się tego nie spodziewałam. Spotkałyśmy się przed szkołą, subtelnie sięgnęła ręką do swojej torebki, zgrabnie wyjęła pakuneczek i... I oto moim oczom ukazał się barokowy twórca!
Oczywiście, że od razu zabrałam się za lekturę obscenicznych tekstów zawartych w tomiku, niedostępnych raczej dla ogółu przeciętnych pożeraczy chleba żyjących w jego czasach. Kiedyś na pewno się jakimś kąskiem z Wami podzielę, a teraz poobcuję sobie sama z perełką od Kociary. Ona dobrze wie, jak chwycić mnie za serce. Dziękuję 💖
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz