Już luty. Piękny luty. Obudziły mnie dziś promienie słońca nachalnie układające się na mojej twarzy. Świetliste, ostre, wyraźne. Wyglądając przez okno, przymrużyłam oczy, ponieważ śnieg uderzył z pełną mocą swoją bielą i blaskiem, i poczułam w jednej chwili, jak światło rozlało się w moim wnętrzu. Czuję je głęboko w sobie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz